Derler ki “On Üç” rakamı uğurlu olur, olur mu olmaz bilmem... Pek böyle hurafelere de inanmam ama ayın “on üç” rakamı kapkara bir gündür; kara bulutların dolaştığı, nefeslerin daraldığı bir gün olarak kazınır hafızalara. Yıllar geçecek, bu tarih hiç unutulmayacak.
Ayın “on üç”ü; karabulutlarla birlikte iftiraların, yalanların, vefasızlıkların, en ucuz satışların, dedikoduların, hukuksuzlukların, kısacası ahlak dışı ne varsa hepsinin o kara bulutların arasında gezindiği bir gün olarak hatırlanacak.
Ne matematik, ne ilim, ne bilim... Hani bir filmde geçmişti ya, “Dünyanın profesörleri gelse bu formülü çözemez” diye; aynen öyle. Tüm profesörler, tüm akıl hocaları toplansa yine de bu formülü çözemez ama gerçek ortada: “Formül: On Üçlerin toplamı 14” yapıyor.
“On Üçlerin toplamı 14 yapar.”
“Bugün ayın on dördü / Kız saçını kim ördü / Ördüyse yarim ördü / İsbat getir kim ördü” türküsünde olduğu gibi, On Üçlerin toplamı 14 yapıyor ama 14’ün iftirası var, yalanı var, dedikodusu var; lakin ispatı yok.
13 Eylül 2025 tarihinden beri bütün on üçleri topladık, bugün 14 yaptı. Yani iftiraların, yalanların, vefasızlıkların, satışların, dedikoduların, hukuksuzlukların, ahlak dışı ne varsa kara bulutlar içinde kol gezdiği o günün üzerinden tam tamına 14 ay geçti.
13 Eylül 2025 günü; gözü yaşlı eşlerin, ne olduğunu anlamaya çalışan masum çocukların, sıcacık kalplerin buz gibi soğuk duvarlar ardına gömüldüğü gündü.
Bayrampaşa’nın üstünden karabulutların eksilmediği o gün nice kalpler kırıldı, nice gönüllere kin ve nefret tohumları ekildi; kimin kiminle olduğu, kimlerin kim olduğu maskeler düşerken net bir şekilde belli oldu. O gün, yüreğine korku dolanlarla, korkmayan mert gözlerin birbirinden keskin çizgilerle ayrıldığı gün oldu.
O gün, onurlu bir şekilde dik duranlarla; köşe arkasında kıs kıs gülüp rant ve menfaat keselerini sonuna kadar açan karakter fukaralarının kimler olduğu gözler önüne serildi.
O gün vefanın İstanbul’da sadece bir semt adı olmadığını, aksine vefa kapılarını kapatanların gerçek yüzünün görüldüğü gün oldu.
O gün güvenmek ile güvenmemek arasında aşılması imkânsız sıra sıra dağlar olduğunu, o dağları aşmak, güvendiği dağlarda kaim olmak yerine dağın dibindeki ilk dereye kapılıp kolayca yön değiştiren rüzgârgüllerinin olduğu gün oldu.
13 Eylül 2025; Bayrampaşa Belediyesine yapılan siyasi ve şafak operasyonuyla, Hasan Mutlu ile birlikte 48 insanın karanlık bir dehlize doğru sürüklendiği gündü. Karanlık dehliz diyorum; kimin ne olacağını, ne kadar orada kalacağını, bu alınma sonrası yarının ne getireceğini kimsenin kestiremediği bir kör kuyu...
O dehlizde 4 gün kalıp çıkanlar olduğu gibi, dipsiz bir bilinmezlikle başta Hasan Mutlu ve Atilla Özen olmak üzere 26 kişi o dehlize hapsedildi. Hasan Mutlu ve Atilla Özen için o dehlizde yaşamın, bugün itibarıyla 14. ayını doldurduğu gün oldu.
İşte bu formülün acı sonucu: “On Üçlerin toplamı 14” yapıyor.
İftiraların, yalanların, vefasızlıkların, satışların, dedikoduların, hukuksuzlukların ve ahlak dışı ne varsa o kara bulutlar içinde dönüp dolaşmasının toplamı “14” yapıyor.
Gözü yaşlı eşlerin, masum kalan evlatların, yüreği burkulan dostların toplamı “14” yapıyor.
Hasretlik ve özlem dolu her bir gecenin toplamı “14” yapıyor.
O dehlizin karanlığında “Neden buradayım?” diyerek takvim yapraklarından düşen belirsiz günleri saymanın toplamı “14” yapıyor.
“On Üçlerin toplamı” önce 12 yaptı, iddianame hazırlandı; bugün 14 yaptı, yarın 16 yaptığı zaman adalet ve özgürlük umudu yeşerecek.
On Üçlerin toplamı 16 yaptığı zaman; bazılarına özgürlüğün kapısı açılacak, bazıları ise boynu bükük ama her zamanki dik duruşlarıyla o karanlık dehlize doğru başı dik bir şekilde yolculuğa devam edecek.